نیروی هوایی آمریکا آنچه را که یک «آزمون حیاتی» توصیف می‌کند با نمونه اولیه پهپاد جنگنده YFQ-44 Fury متعلق به شرکت Anduril به پایان رسانده است؛ پهپادی که از قلب افسانه‌ای آزمایش پرواز در آمریکا، یعنی پایگاه هوایی ادواردز در کالیفرنیا، به پرواز درآمد. این تمرین‌ها با مشارکت Experimental Operations Unit یا EOU انجام شد و هدف از آن‌ها نشان‌دادن این بود که هواگردهای Collaborative Combat Aircraft یا CCA چگونه می‌توانند در یک محیط مورد مناقشه استقرار یابند و پشتیبانی شوند. در این تمرین، یک فروند YFQ-44A از ادواردز به سایت آزمایشی Anduril در جنوب کالیفرنیا پرواز کرد.

افزون بر EOU که زیرمجموعه Air Combat Command یا ACC است، نیروهایی از 412th Test Wing وابسته به Air Force Materiel Command یا AFMC نیز در این تمرین حضور داشتند. ستاد این وینگ در پایگاه هوایی ادواردز قرار دارد و اسکادران‌های وابسته به آن عملا مسئول آزمایش پروازی تقریبا همه هواگردهای موجود در موجودی نیروی هوایی آمریکا هستند.

برخاست YFQ-44A از باند پایگاه هوایی ادواردز
یک فروند YFQ-44A در جریان تمرین هواگردهای رزمی مشارکتی از باند پایگاه هوایی ادواردز در کالیفرنیا برخاست می‌کند. عکس: نیروی هوایی آمریکا / Ariana Ortega.

چندین سورتی پرواز در این تمرین انجام شد. TWZ از فرماندهی ACC خواسته است جزئیات بیشتری درباره تعداد دقیق این سورتی‌ها و دامنه آن‌ها ارائه کند. به گفته Mark Shushnar، معاون رئیس Anduril در حوزه توان هوایی خودمختار، این تمرین هفته گذشته برگزار شده است.

YFQ-44 یکی از دو طرحی است که اکنون در چارچوب فاز نخست، یا Increment 1، برنامه CCA نیروی هوایی آمریکا در حال توسعه هستند. طرح دیگر YFQ-42A Dark Merlin ساخت General Atomics است. TWZ همچنین از ادواردز پرسیده آیا قرار بود YFQ-42 پیش از سانحه اخیر هنگام برخاست، در این تمرین شرکت کند یا نه.

تصاویری که نیروی هوایی منتشر کرده نشان می‌دهد یک فروند YFQ-44A موشک‌های بی‌اثر AIM-120 AMRAAM را روی پایلون‌های زیر بال حمل می‌کند؛ چیزی که TWZ نخستین بار اوایل امسال در ارزیابی‌های captive-carry مشاهده کرده بود. باید توجه داشت که Fury، دست‌کم در پیکربندی فعلی‌اش، محفظه داخلی حمل مهمات ندارد.

بازرسی پیش از پرواز یک موشک AMRAAM بی‌اثر کنار YFQ-44A
گروهبان‌یکم Ricardo Villalva Jr. از واحد EOU وابسته به فرماندهی ACC، در پایگاه هوایی ادواردز بازرسی پیش از پرواز یک موشک AMRAAM بی‌اثر را انجام می‌دهد. عکس: نیروی هوایی آمریکا / Ariana Ortega.

کارکرد اصلی این تمرین، بررسی جنبه‌های عملی چیزی بود که نیروی هوایی آن را Warfighting Acquisition System می‌نامد. هدف این چارچوب آن است که تحویل CCAها به یگان‌های عملیاتی را با رساندن زودتر پهپادها به دست اپراتورها شتاب بدهد. به این ترتیب، آن‌ها می‌توانند تاکتیک‌ها و رویه‌ها را پیش از ورود سامانه‌ها به خط مقدم اصلاح و تکمیل کنند.

ACC پیش‌تر نیز تاکید کرده بود که می‌خواهد CCAها بدون اصطکاک در ساختارهای فرماندهی موجود و چارچوب‌های حقوقی حاکم بر همه سامانه‌های تسلیحاتی نیروی هوایی عمل کنند.

سرهنگ‌دوم Matthew Jensen، فرمانده EOU، توضیح داد: «این رویداد عملیات آزمایشی از ابتدا تا انتها به‌دست اعضای EOU اجرا شد. هر سورتی که تولید و پرواز داده شد با حضور یک رزمنده، نه یک مهندس یا خلبان آزمایشگر، انجام گرفت که نمونه‌ها را از نزدیک وارسی می‌کرد و کنترل‌شان را در دست داشت. ما در حال یادگیری از مسیر عمل هستیم، با سرعت و سطح ریسکی که رهبران ارشد نیروی هوایی آمریکا آن را پذیرفته‌اند، تا مطمئن شویم CCA برای عملیات و پیروزی در دشوارترین محیط‌های رزمی آماده است.»

YFQ-44A در حال پرواز بر فراز پایگاه هوایی ادواردز
یک فروند YFQ-44A در جریان تمرین CCA بر فراز پایگاه هوایی ادواردز در کالیفرنیا پرواز می‌کند. عکس: نیروی هوایی آمریکا / Ariana Ortega.

این سورتی‌ها بیش از هر چیز بر رویه‌های عملیاتی و لجستیکی استفاده از CCAها در یک محیط مورد مناقشه تمرکز داشتند. موضوع لجستیک در این میان حیاتی است؛ از جمله این‌که CCAها چگونه به منطقه عملیات می‌رسند و چگونه در میدان نگهداری و آماده‌به‌کار می‌شوند.

به گفته Shushnar، راهکار فرماندهی، کنترل، ارتباطات و پردازش Menace-T متعلق به Anduril عنصر زمینی اصلی برای عملیات پروازی YFQ-44A در این تمرین بود. او گفت اپراتورهای EOU از لپ‌تاپ مقاوم‌شده Menace-T برای بارگذاری طرح‌های مأموریت، آغاز تاکسی و برخاست خودکار، ماموریت‌دهی به هواگرد در پرواز، و مدیریت ورود داده‌ها و بررسی‌های پس از پرواز استفاده کردند. به گفته او، همین موضوع امکان داد EOU از یک پایگاه عملیاتی جلویی شبیه‌سازی‌شده عملیات کند و YFQ-44A را بدون اتکا به زیرساخت یک پایگاه بزرگ و تثبیت‌شده با موفقیت به پرواز درآورد، بازیابی کند و دوباره آماده پرواز سازد.

این روند کاملا با تلاش نیروی هوایی برای استقرارهای کوتاه‌اخطار و نامنظم، اغلب در مکان‌های دورافتاده، austere یا غیرسنتی، هم‌راستا است. اصطلاحی که این نیرو اکنون برای مجموعه‌ای از مفاهیم عملیات توزیع‌شده و گسسته به‌کار می‌برد Agile Combat Employment (ACE) است.

در حالی که رزمندگان EOU در ادواردز مشغول اجرای جنبه‌های عملی به‌کارگیری CCA، و آزمودن تاکتیک‌ها، فنون و رویه‌ها بودند، وینگ ۴۱۲ آزمایش نیز هم‌زمان داده‌های رویدادهای آزمایشی را جمع‌آوری می‌کرد. نیروی هوایی در یک بیانیه رسانه‌ای توضیح داد که با یکپارچه‌کردن اختیارات متمایز آزمایشی AFMC و اختیارات عملیاتی ACC، مقام‌ها توانستند این رویداد را شتاب بدهند و امکان آزمایش عملی، پیشگامانه و دستی توسط اپراتورها را در مرحله‌ای بسیار زودهنگام از توسعه فراهم کنند.

تصویر قبلی YFQ-44 با یک موشک AIM-120 AMRAAM بی‌اثر
تصویری پیشین که در آن نیروی هوایی نخستین نگاه ما به YFQ-44 حامل یک موشک بی‌اثر AIM-120 AMRAAM را فراهم کرده بود. عکس: نیروی هوایی آمریکا.

سرهنگ Timothy Helfrich، مدیر اجرایی خرید سبد جنگنده‌ها و هواگردهای پیشرفته، گفت: «همکاری‌ای که در این تمرین دیدیم سنگ بنای تحول ما در حوزه تدارکات است. با قراردادن اپراتورهای EOU در کنار متخصصان تدارکات، یک حلقه بازخورد فشرده ایجاد می‌کنیم که به ما اجازه می‌دهد ریسک عملیاتی را با ریسک تدارکاتی در زمان واقعی مبادله کنیم. این فقط یک آزمون نیست؛ نمایشی است از این‌که چگونه در حال پذیرش یک فرآیند چابک‌تر هستیم. یک راه‌حل ۸۵ درصدی در دستان یک رزمنده امروز، بی‌نهایت بهتر از یک راه‌حل ۱۰۰ درصدی است که هرگز از راه نمی‌رسد.»

برنامه CCA به‌عنوان یک پروژه راهگشا برای Warfighting Acquisition System دیده می‌شود و موفقیت در آن می‌تواند به این منجر شود که همین رویکرد برای واردکردن سامانه‌های دیگر به خدمت عملیاتی، بسیار سریع‌تر از گذشته، به کار گرفته شود.

نیروی هوایی هنوز تصمیم نگرفته که یکی از دو طرح Increment 1 یا هر دوی آن‌ها را در مقیاس بالا خریداری کند. هر گزینه‌ای که انتخاب شود، قرار است نخستین «پهپادهای جنگنده» عملیاتی این نیرو باشد؛ سامانه‌هایی که برای حمل مهمات واقعی به میدان نبرد در کنار هواگردهای سرنشین‌دار ساخته می‌شوند.

سه نمونه از YFQ-42A Dark Merlin
سه نمونه از YFQ-42A Dark Merlin. تصویر: General Atomics.

CCAها همچنین پوشش حسگری جنگنده‌های سرنشین‌داری را که در کنارشان عمل می‌کنند گسترش خواهند داد. در سطحی وسیع‌تر، نیروی هوایی آن‌ها را ابزاری برای افزودن جرم رزمی حیاتی و گشودن گزینه‌های تاکتیکی تازه می‌بیند؛ به‌ویژه در درگیری‌های سطح‌بالا علیه رقبایی مانند چین. در اواخر ۲۰۲۴، سرتیپ Douglas “Beaker” Wickert، فرمانده وینگ ۴۱۲ آزمایش، به TWZ گفته بود که Frank Kendall، وزیر وقت نیروی هوایی، به‌روشنی تاکید کرده بود زمان رو به پایان است، نیروی هوایی آمریکا هرگز تا این اندازه پیر و کوچک نبوده، و ارتش آزادی‌بخش خلق چین به‌طور خاص برای شکست‌دادن آمریکا طراحی شده است.

«سرمایه‌گذاری‌هایی که همین حالا در نوسازی و آزمایش برای نیروی هوایی آمریکا انجام می‌دهیم برای موفقیت طراحی شده‌اند و هدفشان تغییر محاسبات رئیس‌جمهور شی درباره عقب‌راندن تهاجمی نظم بین‌المللی مبتنی بر قواعد است. کاری که اینجا و در سراسر حوزه آزمایش پروازی نیروی هوایی انجام می‌دهیم پیامدهایی بسیار مهم دارد.»

از آن زمان، Wickert به سمت مدیر عملیات هوایی، فضایی و سایبری در AFMC رفته است، اما ماموریت وینگ آزمایش تغییری نکرده. در همین حال، نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین شتاب گسترش سریع خود را بیشتر کرده، از جمله با چندین برنامه CCA بومی خود.

اگر همه‌چیز مطابق برنامه پیش برود، تکمیل این تمرین اخیر در ادواردز می‌تواند یک نقطه عطف مهم در مسیر ایجاد یک نیروی CCA آماده نبرد باشد و تا حدی به تحقق جاه‌طلبی نیروی هوایی برای دستیابی به قابلیتی تازه کمک کند؛ قابلیتی که باید برد و بقاپذیری هواگردهای سرنشین‌دار آن را افزایش دهد.

راه ارتباط با نویسنده: thomas@thewarzone.com

Jamie Hunter در تهیه این گزارش مشارکت داشته است.