تصاویر تازهای منتشر شدهاند که به نظر میرسد هواپیماهای ویژه C-130 نابودشده آمریکا، یعنی MC-130J Commando II را در میدان هوایی بداهه و جلویی داخل ایران نشان میدهند. این موقعیت عملیاتی سختگیرانه نقش هاب و همچنین نقطه سوختگیری و تسلیح مجدد جلویی یا FARP را برای مأموریت نجات افسر سامانههای تسلیحاتی سرنگونشده F-15E ایفا میکرد. تازهترین پوشش ما از عملیات نجات را میتوانید اینجا بخوانید. گزارش شده است که دو فروند C-130 در همان محل منهدم شدند، چون دیگر توان ترک منطقه را نداشتند، و سه هواپیمای دیگر وارد شدند و نیروهای عملیات ویژه را بیرون کشیدند. میان این بقایا، آنچه به نظر میرسد دو لاشه سوخته از MH-6/AH-6 Little Bird متعلق به هنگ ۱۶۰ هوانوردی عملیات ویژه، یا همان Night Stalkers، نیز دیده میشود.
طبق معمول، بررسی اولیه نشان میدهد تصاویرِ محل سقوط معتبر به نظر میرسند، اما این ارزیابی میتواند بعداً تغییر کند.
اگر این بالگردها در پیکربندی AH-6 بوده باشند، احتمالاً برای تأمین پشتیبانی نزدیک هوایی و حفاظت از نیرو برای یگان بزرگتری که در آن محل مستقر شده بود به منطقه فرود آورده شدند. گزارشهای جدید اکنون میگویند شاید برخلاف روایتهای اولیه، درگیری زمینی عمدهای رخ نداده باشد، اما هنگامی که نیروهای ایرانی کوشیدند به پایگاه نزدیک شوند از هوا به روی آنها آتش گشوده شد. ویدئویی که ادعا میشود یکی از همین درگیریها را نشان میدهد، واقعاً این احتمال را ایجاد میکند که هواگرد شلیککننده یک AH-6 بوده باشد.
لیتلبردها همچنین اگر در پیکربندی MH-6 بوده باشند، میتوانستند برای یافتن و پشتیبانی از خروج خلبان نیز به کار گرفته شده باشند. لیتلبردها را میتوان در پیکربندی تهاجمی AH-6 و هجومی/جابجایی MH-6 آماده کرد.
نقش حفاظت از نیرو برای دقیقاً چنین مأموریتی یکی از مأموریتهای کلیدی AH-6 است و خدمه AH-6 نایتاستاکرها بهشدت برای آن تمرین میکنند. لیتلبردها را میتوان بهسرعت در داخل هواپیماهایی به کوچکی C-130 به نقاط جلویی رساند، اما این توانایی آنها برای بیرون غلتیدن از رمپ و برخاستن در عرض چند دقیقه است که آنها را برای این مجموعه مأموریتی ایدهآل میکند. MC-130 میتواند هم نقش ترابری، هم حامل سلاح، و هم نقش جایگاه سوخت زمینی برای لیتلبردها را ایفا کند.
درباره توانایی لیتلبرد برای استقرار سریع تقریباً در هر نقطهای، پیشتر در یک گزارش مفصل نوشته بودیم که از طریق این لینک در دسترس است.
این هم ممکن است که لیتلبردها مستقیماً خودشان به محل رسیده باشند و سپس روی زمین از یک MC-130J سوخت گرفته و از پایگاه بداهه عملیات کرده باشند، هرچند برد این هواگردها حتی با مخازن سوخت کمکی هم محدود است. حتی اگر از کویت یا یک کشتی تجاری در شمال خلیج فارس پرواز میکردند، عبور مستقیم از حریم هوایی ایران بسیار پرخطر بود و بخش زیادی از برد لیتلبرد را مصرف میکرد. در مجموع، این سناریو چندان محتمل به نظر نمیرسد.
اما اینکه چرا لیتلبردها در همان محل منهدم شدند هنوز روشن نیست. احتمال زیاد، خروج نیروها با شتاب بسیار زیادی انجام شده، بهویژه چون دو فروند C-130 از حرکت افتاده بودند. اگر لیتلبردها با همان هواپیماها وارد شده باشند، شاید زمان یا حتی فضای کافی برای بارگیری آنها روی هواپیماهای جایگزین وجود نداشته است. همچنین ممکن است بر اثر آتش دشمن آسیب دیده باشند. اگر هم خودشان مستقیم پرواز کرده باشند، شاید مأموریت مطابق طرح پیش نرفته و در حالی که MC-130های آسیبدیده دیگر نمیتوانستند روی زمین به آنها سوخت بدهند، ادامه عملیات ناممکن شده باشد. سناریوهای زیادی وجود دارد.
نابود کردن هواگردهای عملیات ویژهای که در میدان جا ماندهاند کاملاً حیاتی است، چون این سامانهها پر از حسگرهای حساس، تجهیزات ارتباطی، سامانههای دفاعی و فناوریهای مهم دیگر هستند.
با این همه، حضور لیتلبردها نشانه دیگری است از اینکه این مأموریت، که فقط ظرف چند ساعت سرهم شد، تا چه اندازه پیچیده بوده است. این موضوع همچنین بار دیگر نشان میدهد MH/AH-6ها واقعاً چقدر چندمنظوره و برای استقرار در جلو مناسباند.
بهروزرسانی: محل فرود در جنوب اصفهان شناسایی شد
در بهروزرسانی ساعت ۶:۰۲ صبح به وقت PDT، محل فرود جغرافیامکانیابی شد و مشخص شد درست در جنوب اصفهان قرار داشته است. این یعنی پایگاه حدود ۲۰۰ مایل از خط ساحلی ایران و تقریباً ۲۳۰ مایل از یک مرز زمینی فاصله داشته است. با در نظر گرفتن همین فاصله و محدودیتهای تاکتیکی، بسیار بعید است لیتلبردها این مسیر را بهصورت مستقل طی کرده باشند؛ تقریباً میتوان این احتمال را کنار گذاشت.