John Phelan، وزیر نیروی دریایی آمریکا، میگوید این نیرو قصد دارد ظرف حدود یک ماه آینده بازبینی برنامههای خود برای ناوهای هواپیمابر را جمعبندی کند. نیروی دریایی در حال بررسی عمیق طراحی، توانمندیها و هزینههای مرتبط با کلاس Ford در مقایسه با کلاس Nimitz قدیمیتر است. این پرسش مطرح شده که آیا این بازبینی ممکن است به یک تغییر عمده در راهبرد خرید ناو هواپیمابر منجر شود؛ از جمله لغو احتمالی سفارشهای برنامهریزیشده برای ناوهای بیشتر از کلاس Ford و حتی حرکت بهسمت یک طراحی جدید.
فلن دیروز در یک میزگرد در حاشیه نمایشگاه Navy League's Sea Air Space 2026 درباره این بازبینی سخن گفت. او در پاسخ به پرسشی گفت که هیچ مسئله خاصی در خود کلاس Ford وجود نداشت که نیروی دریایی را وادار به یک بازنگری جامع تازه در این برنامه کرده باشد؛ بلکه خدمت بهدنبال راههایی برای کاهش هزینهها و افزایش کارآمدی در سراسر مجموعه برنامههای خود است.
به گفته عالیترین مقام غیرنظامی نیروی دریایی، یکی از پرسشهای کلیدی این بازبینی این بوده که «آیا ما در قبال پولی که خرج میکنیم واقعاً بازده مناسب میگیریم؟ به بیان دیگر، کلاس Ford تا چه اندازه نسبت به کلاس قدیمیتر Nimitz برتر است؟» او افزود: «صادقانه بگویم، ما در حال بازبینی هر برنامهای هستیم؛ ناوهای هواپیمابر فقط یکی از آنها هستند.»
البته باید یادآور شد که رئیسجمهور دونالد ترامپ از منتقدان پرصدای کلاس Ford بوده و بهویژه از منجنیقهای الکترومغناطیسی آن، که با نام Electromagnetic Aircraft Launch System (EMALS) شناخته میشوند، و همچنین آسانسورهای تسلیحاتی آن انتقاد کرده است؛ سامانههایی که با مشکلات جدی در قابلیت اطمینان و نگهداری روبهرو بودهاند. او اکتبر گذشته وعده داد فرمان اجراییای امضا کند که نیروی دریایی را وادار کند در ناوهای جدید دوباره از منجنیقهای بخار و آسانسورهای هیدرولیکی استفاده کند؛ فرمانی که هنوز محقق نشده است. دو ماه بعد نیز هنگام اعلام طرح ناو جنگی موسوم به Trump class گفت: «ما کلاس Ford را داریم. قرار است آن را به یک کلاس متفاوت از ناو هواپیمابر ارتقا دهیم»، اما توضیح بیشتری نداد.
ویدئوهای مرتبط که در گزارش منبع ارجاع داده شدهاند: ویدئوی اول و ویدئوی دوم.
اظهارات دیروز فلن درباره این بازبینی جاری، تا حدی در پاسخ به پرسشی درباره این بود که آیا نیروی دریایی واقعاً در حال بررسی خرید یک کلاس جدید از ناو هواپیمابر بوده است یا نه. فعلاً هیچ نشانهای وجود ندارد که چنین چیزی در دستور کار جاری باشد. با این حال، این نیرو در طول تقریباً یک دهه گذشته چند بار گزینههای جایگزین برای کلاس Ford، از جمله طراحیهای کوچکتر، را بررسی کرده است.
فلن توضیح داد: «آنچه من درباره ناوهای هواپیمابر میگویم این است که ما در حال نگاه کردن به CVN-82 و CVN-83 هستیم تا هزینهها، طراحیها و سامانهها را بازبینی کنیم و مطمئن شویم که اینها منطقیاند و همه سامانهها و نیازمندیهایی را که برای آینده میخواهیم در خود دارند. با توجه به هزینه این ناوها در مقایسه با کل بودجه و نیز شیوهای که درباره طراحی نیرو و نیازهای آینده فکر میکنیم، این کار را اقدامی محتاطانه و عملی میدانم.»
CVN-82 و CVN-83 شماره بدنههایی هستند که به دو ناو هواپیمابر آینده کلاس Ford اختصاص یافتهاند؛ ناوهایی که فعلاً قرار است به ترتیب USS William J. Clinton و USS George W. Bush نام بگیرند. ساخت هیچیک از این دو ناو هنوز آغاز نشده و نیروی دریایی حتی قرارداد سفارش آنها را هم صادر نکرده است. این نیرو در درخواست بودجه تازه منتشرشده برای سال مالی ۲۰۲۷، بهدنبال دریافت منابع پیشپرداخت برای پشتیبانی از خرید آینده CVN-82 است. اسناد بودجه همچنین هنوز نشان میدهند که قرار است در سالهای بعد برای CVN-83 نیز اعتبار درخواست شود.
USS Gerald R. Ford تنها عضو کلاس خود است که هماکنون در خدمت قرار دارد. این ناو در میانه یک استقرار عملیاتی ماراتنگونه قرار دارد که تاکنون حدود ۱۰ ماه طول کشیده؛ طولانیترین استقرار برای هر ناو هواپیمابر از زمان جنگ ویتنام تاکنون. در مدت حضور در دریا، این ناو و بال هواییاش در مأموریت دستگیری دیکتاتور ونزوئلا Nicolas Maduro مشارکت داشتهاند و اخیراً نیز از عملیات علیه ایران پشتیبانی کردهاند. Ford در ماه مارس دچار آتشسوزی شد؛ رخدادی که نگرانیها درباره فشار وارده بر کشتی و خدمه آن را پررنگتر کرد.
سه ناو دیگر از کلاس Ford نیز در مراحل گوناگون ساخت قرار دارند. دومین کشتی این کلاس، یعنی USS John F. Kennedy (CVN-79)، ژانویه امسال برای نخستین بار بندر را بهمنظور انجام آزمایشهای اولیه در دریا ترک کرد و قرار است سال آینده رسماً به نیروی دریایی تحویل داده شود.
ویدئوی مرتبط با آزمایشهای دریاپیمایی Kennedy: مشاهده ویدئو.
Kennedy و تمام کشتیهای بعدی این کلاس از همین حالا قرار است تفاوتهای قابلتوجهی با Ford داشته باشند؛ از جمله استفاده از رادارهای AN/SPY-6(V)3 بهجای سامانه Dual Band Radar (DBR) که در طرح اولیه گنجانده شده بود. DBR تنها یکی از فهرست بلند مشکلاتی است که Ford طی سالها با آن دستوپنجه نرم کرده است. نیروی دریایی تلاش کرده از درسآموختههای این تجربهها برای سادهتر و روانتر کردن کار در ادامه مسیر بهره ببرد.
با این حال، Kennedy و همچنین دو کشتی بعدی این کلاس، یعنی USS Enterprise (CVN-80) و USS Doris Miller (CVN-81)، همچنان با تأخیرهای بیشتری روبهرو بودهاند. بر اساس ارزیابیهای سال گذشته Congressional Research Service، کل هزینه برآوردی تدارک برای Kennedy، Enterprise و Doris Miller بهترتیب نزدیک به ۱۳.۲ میلیارد، ۱۴.۲۵ میلیارد و کمی بیش از ۱۵.۲ میلیارد دلار بوده است.
این مسئله بهنوبه خود برای برنامه نیروی دریایی در زمینه آغاز بازنشسته کردن ناوهای کلاس Nimitz نیز دردسر ایجاد کرده است. این نیرو در ماه مه اعلام کرد عمر خدمتی USS Nimitz را تا سال ۲۰۲۷ تمدید میکند؛ اقدامی که با آخرین برنامه تحویل Kennedy همراستا است.
فلن گفت: «پس رئیسجمهور میداند که ما داریم آن را [برنامه ناوهای هواپیمابر] بازبینی میکنیم و از ما خواسته چنین بازبینیای انجام دهیم. و فکر میکنم مثل هر بازرگانی، او میگوید همه این برنامهها را نگاه کنید و مطمئن شوید قابلیتها و کارکردشان را واقعاً میفهمید.»
از وزیر نیروی دریایی پرسیده شد که این نیرو برای سنجش توانمندیهای مقایسهای کلاس Ford و کلاس Nimitz ممکن است به چه معیارهایی نگاه کند. بهعنوان نمونه، به ادعاهای قبلی نیروی دریایی اشاره شد که میگفت منجنیقهای جدید EMALS نرخ تولید سورتی پروازی را افزایش میدهند و در زمان پرتاب، استهلاک وارد بر هواپیماها را کاهش میدهند.
«فکر میکنم وقتی نرخ سورتی را ببینید، حیرتزده میشوید. این قابلیت واقعاً فوقالعاده است.»
این را دریادار عقب Ben Reynolds دیروز در پنتاگون و هنگام معرفی بودجه پیشنهادی نیروی دریایی برای سال مالی ۲۰۲۷ گفته است. Reynolds اکنون بهعنوان Deputy Assistant Secretary of the Navy for Budget و نیز مدیر بخش مدیریت مالی در دفتر رئیس عملیات دریایی خدمت میکند.
ویدئوی مرتبط با توضیحات بن رینولدز: مشاهده ویدئو.
فلن در میزگرد Sea Air Space گفت: «همه اینها چیزهایی هستند که شما شنیدهاید؛ من هم همانها را شنیدهام. من به مدرسه Ronald Reagan تعلق دارم: اعتماد کن، اما راستیآزمایی هم بکن. کاری که من انجام میدهم همین است.»
او ادامه داد: «باور کنید، ما در نیروی دریایی چیزهای زیادی را اندازه میگیریم و رصد میکنیم؛ از جمله همین موضوع و نحوه عملکرد این سامانهها. بنابراین مسئله این است که واقعاً بفهمیم، برای مثال، آیا نرخ تولید سورتی واقعاً به آن اندازه بیشتر است یا نه؟ و پیامدهای هزینهای این منجنیق الکتریکی چیست و آیا واقعاً آن صرفهجویی وعدهدادهشده را ایجاد کرده است؟»
او افزود: «نیروی دریایی دوست دارد بگوید ما از محل کاهش نفرات و نگهداری، ۵ میلیارد دلار صرفهجویی کردهایم. من فقط باید بررسی کنم که این ادعا واقعاً پشتوانه دارد یا نه و منظورم از بازبینی همین است.»
فلن همچنین گفت: «مثل هر چیز دیگری، این هم به درک دقیق تحلیل هزینه-فایده بستگی دارد، چون ما واقعاً میخواهیم مطمئن شویم کنترل خوبی روی هزینهها داریم. بهنظرم یکی از کارهایی که در نیروی دریایی باید بهتر انجام دهیم، چیزی است که من آن را هزینه کل مالکیت مینامم. یعنی واقعاً نگهداری و پشتیبانی از این سامانهها چقدر هزینه دارد؟ فکر میکنم راستش را بخواهید تا حدی این کار را به شکل معقولی انجام میدهیم، اما نیازهای زیرساختی این سامانهها هم بخشی از هزینهای است که باید از همان ابتدا درک شود.»
همانطور که فلن اشاره کرد، نیروی دریایی در حال بازبینی برنامههای عمده خود در سراسر نیرو است. وزیر نیروی دریایی همچنین نشان داده که مایل است طرحهای پرسر و صدا اما بهشدت کمبازده را، حتی با وجود هزینه غرقشده بالا، متوقف کند. این نیرو نوامبر گذشته برنامه ناوچه Constellation class را که مدتها بهعنوان یکی از اولویتهای اصلی معرفی میشد اما گرفتار تأخیر و تورم هزینه شده بود، متوقف کرد. اوایل همین ماه نیز نیروی دریایی سرانجام برنامه بازگرداندن زیردریایی تهاجمی کلاس Los Angeles یعنی USS Boise به خدمت فعال را کنار گذاشت؛ پروندهای که بیش از ۱۰ سال طول کشیده و تاکنون ۸۰۰ میلیون دلار هزینه روی دست نیرو گذاشته بود.
دیروز از فلن پرسیده شد که آیا ممکن است در نتیجه بازبینی جاری، برنامه کلاس Ford نیز کوتاه شود یا نه. این احتمال پیشتر نیز مطرح شده بود.
«هنوز برای این حرف زود است، اما ما ناو هواپیمابر خواهیم داشت. ناوهای هواپیمابر جزء مهمی از نیرو هستند و ما به آن نیاز خواهیم داشت.»
وزیر نیروی دریایی ادامه داد: «فکر میکنم مسئله بیشتر این است که بفهمیم، باز هم مثل همه برنامههایی که داریم نگاه میکنیم، چه کار میتوانیم بکنیم تا هزینه را کاهش دهیم؟ چه کار میتوانیم بکنیم تا کارآمدتر شود؟ چه کار میتوانیم بکنیم تا طراحی سادهتر شود؟ در چه حوزههایی فکر میکنیم میتوانیم صرفهجویی کنیم یا نمیتوانیم؟»
حتی لغو سفارشهای آینده برای ناوهای کلاس Ford نیز پیامدهای عمده پاییندستی خواهد داشت؛ از جمله برای پایه صنعتی کشتیسازی و مجموعه بزرگ تأمینکنندگان آن. در عین حال، اولویتهای کشتیسازی نیروی دریایی اکنون شامل ناوهای موسوم به Trump class battleships نیز میشود که بر اساس آخرین برآوردهای رسمی، نخستین نمونه آن ممکن است ۱۷ میلیارد دلار هزینه داشته باشد. اگر این قیمت ثابت بماند، این شناورهای سطحی بزرگ حتی از یک ناو هواپیمابر کلاس Ford هم گرانتر خواهند بود.
فلن افزود: «اینها تصمیمهای بسیار مهمی هستند و شما خودتان را در قراردادهای بسیار بزرگ و پلتفرمهای بسیار بزرگی قفل میکنید که قرار است مدت بسیار طولانی در خدمت بمانند. بنابراین فکر میکنم فقط در تلاشیم در همه حوزهها تصمیمهای محتاطانه بگیریم. چیزی که تا حدی پیدا کردم این است که افراد زیادی دارم که میدانند امور مالی را چگونه اجرا کنند، اما افراد زیادی ندارم که واقعاً امور مالی، ساختار مشوقها و سازوکار قراردادها را بفهمند؛ و این چیزی است که باید اصلاحش کنیم.»
اینکه برنامههای نیروی دریایی برای کلاس Ford، و بهطور کلی برای ناوهای هواپیمابر، در آینده دقیقاً چگونه تغییر خواهد کرد، احتمالاً پس از تکمیل این بازبینی جاری روشنتر میشود.
برای تماس با نویسنده مقاله اصلی: joe@twz.com